Исим [әткән+чай] қениқ дәмләнгән қара чайға сүт вә туз арилаштуруп етилгән чай: у узақ йиллар давамида әткәнчайға адәтлинип қалғаниди.

Сүпәт. Шу күни әтигәндики: әтигәнки иш. Әтигәнки тамақ. Әтигәнки вәқә.

①Рәвиш. Бүгүндин кейинки бир күн: бүгүн маңа кәлди, әтә саңа келәр(мақал). ②Исим. Йеқин вақит; йеқин кәлгүси, келәчәк: ада болди гүл алдида шәртимиз, келәр әмди қәнттин татлиқ әтимиз.

Уштумтут кәлгән қаза, вақитсиз йәткән әҗәл, тасадипий өлүм.

Имлиқ сөз [әрәбчә] ①«йезиқ тили» әрәбләрдин башқа хәлқләр, хусусән парслар: көрмигән әрмән-әҗәмдә сиз кәби батурни биз, руми, йунан, коһиқап шәһсивалар ичидә. ②«Музика» Уйғур классик музикиси «он икки муқам» йәттинчисиниң нами.

Исим [әрәбчә] ташландуқ, мәйнәт, әски-түски нәрсиләр; сүпүрүнди: әхләт сандуқи.

Сүпәт. Әдлийигә аит, әдлийигә даир: әдлийилик кәчүрүм. Әдлийилик һәмкарлиқ.

Исим. Әдәбийат билән шуғуллиниш паалийити.

Исим [әрәбчә] «ботаника» пурчақ аилисидики бир йиллиқ, саман ғоллуқ өсүмлүк. Пакар өсиду, йопурмиқи җүп санлиқ пәйсиман мурәккәп йопурмақ, кичик йопурмақлири төт җүптин йәттә җүпкичә болиду; гүли йаз мәвсумидә ечилиду. Уруқи бир-икки тал болуп, униң уруқида ләңпуң уни йаки йәм-хәшәк ишләшкә болиду.

Әрз вә шикайәт: бу икки ака-ука шаһзадә чиқип хәлқниң әрз-шикайәтлирини тоғра бир тәрәп қипту.

Пеил. Әр сеғинмақ, әр тәләп қилмақ: у узундин буйан әр дидари көрмигәнлики үчүн толиму әрсирәп кәткәниди.

Әркин вә азадә: партизанлар мана әмди әркин-азадә олтурушуп тамака чекишкә башлиди.