Исим [әрәбчә+парсчә] әмирниң оғли:-һәй йигит! Растиңни ейтқин, падишаһзадимусән, йа әмирзадимусән, йа бәгзадимусән йаки байзадимусән?-Дәпту мәликә.

«Әмәлийләштүрмәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Сүпәт [әрәбчә] узақ заманлардин бери әнәнә бойичә давамлишип кәлгән, әнәнә болуп қалған, әнәнигә айланған, әнәнилик: әнәниви байрам. Әнәниви адәт.

Исим. Әндизә тәййарлаш, әндизә елиш билән шуғулланғучи.

Пеил. Ғәм қилмақ, қайғурмақ, әндишә қилмақ: улар гүлчеһриниң бу мәсулийәт түзүминиң һөддисидин чиқип кетәлмәсликидин әнсирәйтти.

①Пеил. Метирлимақ, ени охшаш һалға кәлтүрмәк; өлчимәк: рәхтни әнлимәк. Матани әнлимәк. ②Пеил. Кәңрип, чоңқурлишип тез, раван ақидиған һаләткә кәлмәк, ән тартмақ (су һәққидә): ечиқ әнләп асан әткили болмайдиған болуп кәткәниди.

Пеил. ①Терә, хемир қатарлиқларни пишурмақ, пишшиқлимақ: терини әйлимәк, хемирни әйлимәк. ②Йазма әдәбийатта «қилмақ», «әтмәк» ролида келиду: бир бурадәр өмридә көпрәк хушамәт әйлиди. Бу «һүнәр» ни өзигә баб һәмдә амәт әйлиди.

Исим. Әйнәк селиш, сетиш вә уни хилмухил шәкилгә кәлтүрүш билән шуғулланғучи: шәһәрдин тәклип қилинған әйнәкчиләр имарәтниң деризилиригә әйнәк селиватиду.

Исим. Әйибсиз һаләт, әйибсиз хусусийәт.

Исим [парсчә] ①алтун, йақут қатарлиқ қиммәт баһалиқ метал вә ташлардин йасалған үзүк. ②Көчмә мәнилик сөз. Хасийәтлик, нурғун нәрсини қилишта қудрәтлик нәрсә, йол, нишанни көрсәткүчи: бовай көзлирини йирақларға тикип:-йеза игилик пәнтехникиси бизниң әңгүштиримиз, -деди.

Исим [әрәбчә] ①мәвҗут болған йаки йүз бәргән һаләт, пәйда болған кәйпийат, вәзийәт: инқилаб дәвридә әһвалниң өзгириши наһайити тез болиду. ②Турмуш шараити, һал-әһвали, күни: өй әһвали.＊Өйүңдики әһвални қошнаңдин сора (мақал).

Исим [парсчә] өйниң ичигә йуйунуш үчүн йасалған үсти йепиқ ора: һисамидин дамоллиниң әвризи үстигә көк рәңлик сидам пишшиқ хиш йатқузулғаниди.