Рәвиш [әрәбчә] «йезиқ тили» әбәдий, мәңгү, өмүрвайәт, һәмишә: мән әмди аилимизниң бәхт гүлиниң әбәдиләбәд тозуп кетишигә чидап туралмаймән.

Исим. Әпсанә һәққидики илим.

Сүпәт. Кишигә әпсуслуқ һес қилдуридиған, кишини әпсусландуридиған: шуниси әпсуслинарлиқки, бизниң бәзи апторлиримизму өзигә вә тәһрирләргә тоғра муамилә қилмайду.

Бирәр амал тепип, бирәр чарә-тәдбирләр, һәр хил йоллар арқилиқ: улар ишни әпләп-сәпләп түгитишни мәқсәт қилатти.

Исим. Әпәндилик, муәллимлик: әпәндичилик дегән асан гәп әмәс. Балиларни һәр тәрәплимә йетилдүрүш үчүн нурғун баш қатурушқа тоғра келиду.

Исим. Әткәс малларни елип-сетиш паалийити: әткәсчилик қилмақ.

Рәвиш ①таң йоруғандин тартип күн чиққучә болған арилиқтики вақит; сәһәр: уйанға бақ, бу йанға бақ, әтигән туруп қошнаңға бақ (мақал). ②Бәлгиләнгән вақитқа нисбәтән балдур; вақти йетип кәлмигән: мән әмди он сәккиз йашқа кирдим, той қилишқа техи әтигән.

Исим [русчә] һәр хил машина үскүнилирини қураштуруп йасашта, қалпақлиқ бурма михларни бурап чиңитиш, бошитиш үчүн ишлитидиған қол саймини.

Сүпәт. Әҗри бар, меһнити сиңгән, әмгәк қилинған, тәр төкүлгән: әҗирлик иш.

Сүпәт ①әҗәл йәткүзидиған, әҗәлгә елип баридиған: бир адәмни әҗәллик бала-қазадин қутулдуруп қойуш кичик иш әмәс. ②Көчмә мәнилик сөз. Һәл қилғуч, қақшатқуч: әҗәллик зәрбә бериш.

Сүпәт [әрәбчә] әдәп-әхлаққа аит, әхлақ-пәзиләткә хас: әхлақий пәзиләт. Әхлақий тәрбийә.

Сүпәт. Тарихи сөз. Йахши, обдан; саваблиқ, хәйрлик: әдгү нам.