Пеил. ①Терә, хемир қатарлиқларни пишурмақ, пишшиқлимақ: терини әйлимәк, хемирни әйлимәк. ②Йазма әдәбийатта «қилмақ», «әтмәк» ролида келиду: бир бурадәр өмридә көпрәк хушамәт әйлиди. Бу «һүнәр» ни өзигә баб һәмдә амәт әйлиди.

Исим. Әйнәк селиш, сетиш вә уни хилмухил шәкилгә кәлтүрүш билән шуғулланғучи: шәһәрдин тәклип қилинған әйнәкчиләр имарәтниң деризилиригә әйнәк селиватиду.

Исим. Әйибсиз һаләт, әйибсиз хусусийәт.

Исим [парсчә] ①алтун, йақут қатарлиқ қиммәт баһалиқ метал вә ташлардин йасалған үзүк. ②Көчмә мәнилик сөз. Хасийәтлик, нурғун нәрсини қилишта қудрәтлик нәрсә, йол, нишанни көрсәткүчи: бовай көзлирини йирақларға тикип:-йеза игилик пәнтехникиси бизниң әңгүштиримиз, -деди.

Исим [әрәбчә] ①мәвҗут болған йаки йүз бәргән һаләт, пәйда болған кәйпийат, вәзийәт: инқилаб дәвридә әһвалниң өзгириши наһайити тез болиду. ②Турмуш шараити, һал-әһвали, күни: өй әһвали.＊Өйүңдики әһвални қошнаңдин сора (мақал).

Исим [парсчә] өйниң ичигә йуйунуш үчүн йасалған үсти йепиқ ора: һисамидин дамоллиниң әвризи үстигә көк рәңлик сидам пишшиқ хиш йатқузулғаниди.

Рәвиш. Әвлийаларға хас, әвлийаларға охшаш, әвлийалардәк.

Сүпәт. Иштин, кардин чиққан, керәксиз, бузулған: әбҗәқ һарва. Идариниң әбҗәқ велисипити билән йол йүрүш маңа пийадә маңғандинму еғир иди.

«Әбәдийләштүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Сүпәт [парсчә] ①әпсаниләштүрүлгән, әпсанигә аит: әпсаниви һекайә. Әпсаниви гәп. ②Пәқәт әпсаниләрдила мәвҗут болған, аләмдә йоқ, хийалий: «ирақ муқаминиң башлиниш музикиси» ниң текистида муһәммәт сидиқ зәлилиниң әпсаниви җәннәтни рәт қилидиған, аләмгә тәбиәт көзқариши билән нәзәр ташлайдиған шеирий җүмлилирини учритимиз. ③Көчмә мәнилик сөз. Әқилгә сиғмайдиған, мисли көрүлмигән, ойдурма, тоқулма: әпсаниви гәп.

Исим. Әпсун оқуш иши, әпсун билән шуғуллиниш паалийити.

Пеил ①мувапиқлашмақ, маслашмақ, баб кәлмәк, җайиға чүшмәк: иш әплишип нәп тәгкәнчә униң нәпси йоғинашқа башлиди. ②Йарашмақ, иттипақлашмақ, йахшилашмақ, чиқишип қалмақ: улар тойдин кейин бир-бири билән бир обдан әплишип қалди.