«Азадиләшмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

«Азғаштурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим. Диалект сөз. Ериқ өстәңләрдики шарқиратма вә шу шарқиратминиң су чүшүп ойулған йери.

1. Исим [әрәбчә] ①чәклимә, бойунтуруқ: гәрчә униң «асаси» болсиму, бирақ у бу йәрдә йәнила әнәниви идеализмниң асаритидә иди. ②Азадлиқтин, әркинликтин мәһрумлуқ; әсирлик, тутқунлуқ: искәндәр қаттиқ уйқуниң асаритидә һечнемини сәзмәй йетиверипту.
2. Исим [әрәбчә] ①тәсир; әсәр, из, бәлгә. <②тебабәт> бирәр кесәлликтин қалған еғир из, ақивәт.

«Асанлашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: түлкә бөригә:-худа ишлириңни асанлаштурди. Әмди һечқандақ қийналмастин топтоғра бағқа кирәләйсән, -дәпту.

①Төвән сүрәт билән, алдиримай: асманда бир парчә ақ булут аста-аста үзүп өтмәктә иди. ②Пәйдинпәй, тәдриҗий һалда, тәдриҗий: соғуқ, ачлиқ вә уйқусизлиқниң дәрди уни аста-аста мағдурсизландурупту.

Пеил ①сүрәтни төвәнләтмәк, кемәйтмәк: машина техиму астилиди. ②Пәслимәк, аҗизлашмақ (аваз һәққидә): милтиқ авази бара-бара астилап кейин җимип қалди.

Исим. Ассимилйатсийигә мунасивәтлик, ассимилйатсийигә аит.

Топ-топ, ғужмәк-ғужмәк мевилигән; һәрбир сапақ йаки беғидики мевилириниң сани көп: һойлидики бир түп алма дәрихи шунчә йоғиниған болуп, асмақ-асмақ алимлири көзни қамаштуратти.

1. Исим [парсчә] ①қазанда пишурулған тамақ; ғиза, йемәклик: иш бар йәрдә аш бар (мақал). ②Полу, қойуқаш: биз аш дәм йегүчә, бағқа кирип айлинип чиқтуқ. ③Ун чиқирилидиған данлиқ зираәт: бәшинчи айда бешини көрдүм, алтинчи айда ешини (мақал).

2. Исим. Терини ашлаш үчүн ун, туз вә суни арилаштуруп, ечитип тәййарланған умач.

Исим ①ениқлиқ, очуқлуқ, һәммигә айан, очуқ болған һаләт. <②Биологийә» арилаш зиготадики бир хил ирсийәтниң ипадилиниши, униң ипадилиниш типидә сап зигота пәрқләнмәйду.

Исим. Ашна ойнаш, ашинилиқ мунасивәт.