Исим «тил-йезиқ» күчлүк ейтилидиған тавушларниң күчсиз ейтилип, өз түсини мәлум дәриҗидә өзгәртиши. Мәсилән: бир боғумлуқ сөзләрдики «а» ниң «е» ға аҗизлашқиниға охшаш.

«Аҗизлимақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

①«Аҗизлимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси. ②Аҗизлимақ: ғалибҗанниң бәдини аҗизлашти.

«Аҗизлаштурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

«Аҗизлаштурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

«Аҗизлашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: бундақ ойлар ирадини аҗизлаштуратти.

«Аҗизлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: қуйаш аллиқачан қийсийип, өткүр нурлирини аҗизлатқаниди.

Рәвиш. Аҗизларчә, аҗизлиқ билән.

Сүпәт [әрәбчә] ①җисманий җәһәттин күчсиз, зәип, қуввәтсиз: аҗиз айал. Тени аҗиз. ②Амалсиз, илаҗсиз, наилаҗ, йар-йөләксиз: хош, һәқ сөзни қилдим бегим, аҗиз пуқраниң тәлипини йәткүздүм, ойлап көрсилә, қуруқ тағар өрә турмайду-дә!③Пәс, бош, күчсиз (аваз һәққидә): қайақтиндур, наһайити аҗиз йиға авази аңланди. ④Хирә, нурсиз: айниң аҗиз нури өй ичигә түңлүктин чүшүп туратти. ⑤Мәлум җәһәтләрдә иқтидарини қисмән йаки пүтүнләй йоқатқан, төвәнлигән: елишаниң көзи аҗиз иди. ⑥Маддий күч вә малийә күчи йетәрсиз, кәм: у аҗиз дөләт. ⑦Арқида қалған, начар, төвән, йетәрсиз: дәрстә аҗиз оқуғучиларға һәркүни бирәр саәт қошумчә өгиниш қилип бериватимән.

Пеил ①бөләкләргә, тәркибий қисимларға бөлүнмәк, парчиланмақ: әндувиниң тутқучи аҗрап кетипту. ②Айрилмақ, йирақлашмақ: рәқиб биздин аҗрап чиқип униң йениға барди, улар гудуңлашти.

Исим «биологийә» җанлиқлар тенидики бәзи һүҗәйрә, тоқулма йаки органларниң физиологийилик хизмити билән синтезлап йаки аҗритип чиқарған химийиви бирикмиләр.

«Аҗримақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: чувумисақ кимниң на әһли, кимниң наәһли әмәслики аҗралмайду.