Сүпәт. Атеизмға аит, атеизм роһидики, динға қарши: атеизмлиқ тәрбийә.

Исим. Атқа амрақлиқ, ат менишкә, ат беқишқа һерисмәнлик.

Сүпәт. Атхумар, атқа амрақ: бу адәм узундин буйан атваз иди.

1. Пеил. Ат қоймақ, нам бәрмәк: кишиләр уни «әвлийа ата» дәп атайду.

2. Пеил ①беғишлимақ, тәқдим қилмақ, бәрмәк:-аву қойдин бирәрини ативәтсилиму боливериду,-деди бахши һеч қизармастин. ②Көңлигә пүкмәк, нийәт қилмақ:-қандақ, кичикахун, сетип беришкә атиғиниңизни чиқармамсиз?-Деди һушур һамут .③Тәййарлимақ, тәййар қилмақ: йиллар мәйдәңни тутуп қақақлап күлмә, алдиңда қизириштин артуқ көримән өлүмни, қеритимән дәп артуқ көңүл бөлмә, ахирқи җәңгә атап қойармән оғлумни.

Сүпәт. Атилиқи йоқ, атилиқи болмиған: атилиқсиз көпийиш.

①Сүпәт. Атиси бар, атиси һайат: атилиқ оғул-хоҗилиқ қул (мақал). ②Сүпәт. Атиға хас; ата қилишқа тегишлик болған: атилиқ бурч. Атилиқ қәрз. Атилиқ меһир-муһәббәт .③Исим «ботаника» өсүмлүкниң чаңдан вә гүл йипидин ибарәт икки қисимдин түзүлгән көпийиш әзалириниң атилиқ қисми. Атилиқ йетилгәндин кейин чаңдан йерилип гүл чаңлири тозуп чиқиду.

Рәвиш. Өз атисидәк, өз атиси орнида; атисиға охшаш: мән тохтиниң балиларға атиларчә ғәмхорлуқ қилғанлиқини аңлап наһайити хуш болдум.

Исим. Унни йағ билән қоруп, үстигә су қойуп пишурулидиған йемәклик.

Исим. Өзини көрситишкә амрақлиқ, мәнмәнчилик, ақсақаллиқ: у башқиларниң сөзлири түгә түгимәйла сөз қистуруп атикарчилиқ билән сөзни тартивалидиған бир хил тәтүр миҗәзлик адәм болуп йетилмәктә иди.

Сүпәт. Өзигә мунасивәтсиз ишларға арилишивалидиған, өзини көрситишкә амрақ; мәнмәнчи:-өзүңму таза атикарчи бирнемә икәнсән,-деди патимә сәмәткә бурулуп,-санимай сәккиз демә.

Исим. Аҗиз, йетим йесир, тайанчсиз кишиләргә қилинидиған ғәмхорлуқ; йар-йөләк, тайанч, көйүнүш: биз бу йаққа маңидиған чағда дадиси уни ашу тағисиниң атидарчилиқиға қалдурғаниди.

Сүпәт. Атоми бар, атомға игә.