Сүпәт. Әйиби бар, әйиб дәп қарилидиған ишни қилған; җавабкар: зәйтунихан бу ишта өзиниң әйиблик икәнликини билип, үн чиқармастин җимла олтурди.

Пеил. Шәртләшмәк, вәдиләшмәк, сөз беришмәк: бурун биз үчәйлән әһдиләшкән вақтида, биллә йашап биллә өлимиз дәп ант ичишкәнидуқ.

Имлиқ сөз. Йөтәлгәндә чиқидиған қаттиқ аваз.

«Әвзәлләшмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

«Әвәтмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: мәйдан рәһбәрликигә әһвал ейтишни, алдиға адәм әвәткүзүшни ойлидим.

«Әбгарлаштурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Сүпәт ①лайиқ, мувапиқ, мас, қулай, баб: бу җай йаз күнлири дәм елишқа наһайитиму әп. ②Инақ, еҗил, йеқин: у айали билән әп.

Сүпәт. Әп болмиған, биәп, қулайсиз: бовай гепиниң давамини қилишни әпсиз көргәндәк бирдинла тохтап қалди.

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» пикир; пикирләр.

Исим. Әпйүн терийдиған, әпйүн сатидиған киши.

Имлиқ сөз. Әттәң.

Пеил ①гөш қошулмақ, әт қонмақ; сәмримәк: үч айдин буйан кесәл тартқан бовамниң кесәлдин сақийип, чирайиниң әтлинип қалғанлиқини көрүп, ихтийарсиз көзүмдин йаш кәтти. ②Көчмә мәнилик сөз. Һал-әһвали, турмуши, күни йахшиланмақ, һалланмақ, бейимақ: бу йил ғәйрәт қилип ишлисәк әтлинивалимиз, келәр йили ешинивалсақ, йәнә бир йили бейип қалмаймизму?